وداع با پنی – میراث بزرگ یک سکه کوچک

این رسمی است: روزهای پنی شماره گذاری شده است. خزانه داری ایالات متحده پس از گذشت بیش از دو قرن از جیب در جیب ، رجیسترهای صندوق و هر دو دلتنگی و سرخوردگی ، تولید سکه یک درصد ، تولید را متوقف می کند. این تصمیم ، که ناشی از افزایش هزینه های تولید و کاهش تقاضا است ، نزدیک شدن به دوره ای برای سکه ای است که از دهه ۱۷۹۰ پایه اصلی تجارت آمریکا بوده است. در حالی که ما آماده می شویم تا Adieu را به پنی فروتنانه پیشنهاد دهیم ، هفته نامه Pymnts نگاهی صمیمانه به تاریخچه ذخیره شده خود ، موارد کنجکاو استفاده و نمادگرایی ماندگار می اندازد.

تاریخچه مختصری از پنی

ریشه های پنی به روم باستان باز می گردد ، اما تجسم آمریکایی آن در سال ۱۷۸۷ با Cent “Fugio” ، یک سکه مس طراحی شده توسط بنیامین فرانکلین آغاز شد. نعناع ایالات متحده ، که توسط قانون سکه سال ۱۷۹۲ تأسیس شده است ، پنی را به یکی از اولویت های اول خود تبدیل کرد و الهام بخش از پنی انگلیس بود که استعمارگران قبلاً به خوبی می دانستند.

سکه های اولیه آمریکایی سنگین بودند ، تقریباً به اندازه یک نیم دلار مدرن و از مس خالص ساخته شده بودند. با گذشت زمان ، افزایش قیمت مس و عملی منجر به معرفی سکه های کوچکتر و سبک تر شد. Cent Eagle Flying در سال ۱۸۵۷ وارد شد و پس از آن در سال ۱۸۵۹ شاهد نمادین هند بود. با این حال ، این سنت لینکلن بود ، که در سال ۱۹۰۹ به ۱۰۰ سالگرد تولد آبراهام لینکلن معرفی شد ، که جایگاه پنی را در روان آمریکایی نشان داد. لینکلن اولین پرتره شخص واقعی بود که ارز ایالات متحده را به دست آورد و مشخصات وی از آن زمان تاکنون در پنی ظاهر شده است.

ترکیب پنی با زمان تغییر کرده است. در طول جنگ جهانی دوم ، کمبود مس منجر به آزمایش مختصر با سکه های فولادی با روکش روی شد. از سال ۱۹۸۲ ، این سکه بیشتر با آبکاری مس نازک روی بوده است-یک اقدام صرفه جویی در هزینه که در نهایت نمی تواند با افزایش قیمت مواد اولیه همراه باشد.

چرا زمان پنی تمام شده است

مرگ پنی ، از نظر قلب ، یک موضوع اقتصاد است. در سال ۲۰۲۴ ، برای تولید یک پنی واحد – تقریباً چهار برابر ارزش چهره آن – تقریباً ۳.۷ سنت هزینه داشت و منجر به خسارات سالانه بیش از ۵۶ میلیون دلار برای نعناع ایالات متحده شد. با بیش از نیمی از کل سکه ها که در کوزه ها و کشو ها فرو می روند و پرداخت های دیجیتالی نیاز به تغییر کوچک را کاهش می دهد ، ابزار پنی کاهش یافته است.

ایالات متحده از رهبری کشورهایی مانند کانادا ، استرالیا و نیوزیلند پیروی می کند ، که قبلاً سکه های کمترین پیش بینی خود را با حداقل اختلال بازنشسته کرده اند. خرده فروشان در حال آماده سازی معاملات نقدی به نزدیکترین نیکل هستند ، در حالی که پرداخت های الکترونیکی همچنان به درصد محاسبه می شوند. پیش بینی می شود این انتقال میلیون ها نفر را پس انداز کند و کار خود را برای مشاغل ساده انجام دهد.

موارد قابل استفاده و تأثیر فرهنگی

علی رغم ارزش رو به کاهش ، پنی در فرهنگ و تجارت آمریکا بالاتر از وزن خود بود:

• دقت قیمت گذاری: سکه ها مدتهاست که خرده فروشان را قادر می سازد قیمت های پایان یافته در ۰.۹۹ را ارائه دهند ، یک تاکتیک روانشناختی که باعث می شود کالاها ارزان تر به نظر برسند و معاملات را دقیق نگه می دارند. عدم حضور آنها مشاغل را وادار به تجدید نظر در استراتژی های قیمت گذاری و سیستم های نقطه فروش خواهد کرد.
• خیرخواهانه: “درایوهای پنی” میلیون ها نفر برای خیریه ها و مدارس جمع آوری کرده است و ثابت می کند که تغییر کوچک می تواند به تأثیر زیادی برسد. حتی با رایج تر شدن کمک های “گردآوری” دیجیتال ، نقش پنی در بشردوستانه مردمی افسانه ای باقی مانده است.
• نماد رونق: این پنی آمده است که نمایانگر فروتنی و روح آمریکایی است که هر درصد حساب می کند. عباراتی مانند “یک پنی ذخیره شده یک پنی به دست آمده است” و “یک پنی برای افکار شما” به واژگان ملی بافته می شود.
• جذابیت numismatic: برای نسل ها ، پنی سکه دروازه برای کلکسیونرها بوده است. از سنت های گندم نادر گرفته تا سکه های خطا ، شکار سکه های ارزشمند یک سرگرمی محبوب است.
• ابزار روزمره: در حالی که بسیاری از آنها سکه ها را به عنوان یک مزاحمت رد می کنند ، برای آمریکایی های کم درآمد و جوامع وابسته به پول نقد ، هر سنت می تواند تفاوت ایجاد کند-خواه پرداخت مواد غذایی یا صرفه جویی در یک روز بارانی.

حرف آخر

هنگامی که پنی آماده می شود تا تعظیم نهایی خود را بدست آورد ، میراث بسیار بیشتری از ارزش یک درصد آن را پشت سر می گذارد. این شاهد شاهد رشد کشور بوده ، رهبران خود را مزمن کرده و بی سر و صدا معاملات بی شماری را تسهیل کرده است. در دنیایی که سریعتر به سمت پرداخت های دیجیتال و کارآیی اقتصادی حرکت می کند ، عبور پنی هم اجتناب ناپذیر و هم تلخ است.

بنابراین ، همانطور که این آخر هفته جیب های خود را خالی می کنید ، برای سکه کوچکی که می توانست فکر کنید. پنی ممکن است به زودی از بین برود ، اما اثر آن بر زندگی آمریکایی – و حافظه جمعی ما – در هر زمان یک درصد تحمل می شود.