«ماسک قاعدگی» در حال وایرال شدنه، اما آیا واقعاً برای پوست شما خوبه؟

توی دنیای همیشه در حال تکامل ترندهای زیبایی، تعداد کمی به اندازه‌ی «ماسک قاعدگی» بحث‌برانگیز و باعث ناراحتی شدن. این یک روش استفاده از خون قاعدگی روی پوست، معمولاً صورت، به عنوان شکلی از مراقبت از پوست خانگی (DIY) هست.

هشتگ‌هایی مثل #periodfacemask که توی شبکه‌های اجتماعی محبوب شدن، میلیاردها بازدید داشتن. توی بیشتر ویدیوها، کاربران خون قاعدگی رو برای چند دقیقه اعمال می‌کنن و بعدش می‌شورن. هیچ توافق واضحی در مورد اینکه چقدر خون استفاده بشه یا چقدر روی صورت بمونه، وجود نداره.

بعضی‌ها این عمل رو شفابخش یا قدرتمند کننده می‌دونن، و اون رو به عنوان یک آیین معنوی توصیف می‌کنن که اون‌ها رو به بدن و زنانگی اجدادیشون وصل می‌کنه. اما علم چه می‌گوید؟

طرفداران ماسک قاعدگی اغلب استدلال می‌کنن که خون پریود حاوی سلول‌های بنیادی، سیتوکین‌ها و پروتئین‌هایی هست که می‌تونن پوست رو جوان کنن. در حال حاضر هیچ شواهد بالینی برای حمایت از استفاده از خون قاعدگی به عنوان یک درمان موضعی مراقبت از پوست وجود نداره. با این حال، ترکیب بیولوژیکی اون توی تحقیقات پزشکی پتانسیل‌هایی رو نشون داده.

یک مطالعه نشون داد که پلاسمای مشتق شده از مایع قاعدگی می‌تونه به طور قابل توجهی التیام زخم رو افزایش بده. توی آزمایش‌های آزمایشگاهی، زخم‌های تحت درمان با پلاسمای قاعدگی توی ۲۴ ساعت ۱۰۰٪ ترمیم شدن، در مقایسه با ۴۰٪ توی پلاسمای خون معمولی.

تصور می‌شه این بازسازی قابل توجه با پروتئین‌های منحصر به فرد و مولکول‌های زیست فعال توی مایع قاعدگی مرتبطه: همان موادی که به رحم اجازه می‌دن هر ماه خودش رو بازسازی کنه.

محققان حالا در حال بررسی این هستن که آیا مایع قاعدگی مصنوعی می‌تونه به درمان زخم‌های مزمن کمک کنه یا نه.

تحقیقات سلول‌های بنیادی هم توجه رو به سلول‌های بنیادی مشتق شده از خون قاعدگی یا MenSCs جلب کرده. این سلول‌ها به راحتی رشد می‌کنن و می‌تونن به انواع مختلفی از سلول‌ها تبدیل بشن.

مطالعات نشون می‌ده که سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs) از منابع مختلف می‌تونن با تقویت کلاژن، کاهش چین و چروک و آزاد کردن عوامل رشدی که آسیب ناشی از سوختگی، قرار گرفتن در معرض اشعه‌ی UV یا زخم‌ها رو ترمیم می‌کنن، به بهبود پوست کمک کنن.

از اونجایی که MenSCs چند کاره هستن و بی‌خطر به نظر می‌رسن، به عنوان یک گزینه‌ی امیدوارکننده برای توسعه‌ی درمان‌های پزشکی برای بازسازی پوست و کند کردن پیری نوری (photoaging) دیده می‌شن: پیری زودرسی که ناشی از قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آفتاب هست.

با “فیشیال خون‌آشام” یکسان نیست

بعضی از طرفداران ماسک قاعدگی، این روش رو با چیزی که “فیشیال خون‌آشام” نامیده می‌شه مقایسه می‌کنن: یک روش زیبایی که توسط سلبریتی‌هایی مثل کیم کارداشیان محبوب شد. فیشیال‌های خون‌آشام از پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) استخراج شده از خون خود بیمار استفاده می‌کنن و توی صورت تزریق می‌شه.

اما کارشناسان در مورد مقایسه‌ی PRP با خون قاعدگی هشدار می‌دن. مایع قاعدگی یک مخلوط پیچیده از خونه، بافت آندومتر ریخته شده (پوشش رحم)، ترشحات واژن، هورمون‌ها و پروتئین‌هاست.

همانطور که از کانال واژن عبور می‌کنه، می‌تونه باکتری‌ها و قارچ‌ها رو جمع‌آوری کنه، از جمله استافیلوکوکوس اورئوس (Staphylococcus aureus)، یک میکروب رایج که به طور معمول روی پوست زندگی می‌کنه اما اگه وارد بریدگی‌ها یا منافذ بشه، می‌تونه باعث عفونت بشه. همچنین یک خطر انتقال عفونت‌های مقاربتی (STIs) به پوست وجود داره.

در مقابل، PRP تحت شرایط استریل آماده می‌شه. توی طول درمان PRP، مقدار کمی خون گرفته می‌شه و توی یک سانتریفیوژ چرخانده می‌شه تا لایه‌ی غنی از پلاکت جدا بشه، که بعدش با استفاده از سوزن‌های ظریف به پوست تزریق می‌شه.

بعضی از پزشکان همچنین پرکننده (filler) اضافه می‌کنن تا نتایج زیبایی سریع‌تری به دست بیارن. این روش می‌تونه هزاران دلار هزینه داشته باشه؛ برخلاف ماسک قاعدگی که رایگان و به راحتی در دسترسه.

زیبایی «مبتنی بر بدن»

ماسک قاعدگی تنها روش زیبایی غیرمعمول شامل مایعات بدن نیست. «ادرار درمانی»، استفاده از ادرار روی پوست، ریشه توی طب آیورودا داره و زمانی تصور می‌شد که بدن رو سم‌زدایی می‌کنه و بیماری‌ها رو درمان می‌کنه.

بعضی از طرفداران مدرن حتی ادعای مزایایی برای آکنه یا اگزما دارن، اگرچه این ادعاها فاقد پشتیبانی علمی هستن.

در حالی که ادرار حاوی اوره هست – ترکیبی که توی بعضی مرطوب‌کننده‌ها استفاده می‌شه – اوره‌ی موجود توی ادرار غلظت خیلی کمتری داره و با فرم خالص شده و مصنوعی‌ای که توی محصولات مراقبت از پوست استفاده می‌شه، یکسان نیست.

این ایده که ادرار خام یا خون قاعدگی می‌تونه با خیال راحت جایگزین مواد آرایشی با درجه‌ی بالینی بشن، توسط شواهد پوست‌شناسی پشتیبانی نمی‌شه.

ماسک قاعدگی توی نقطه‌ی تلاقی مثبت‌نگری بدن، آیین‌های فرهنگی و شبه علم قرار داره. برای بعضی‌ها، این جشن چرخه‌ی قاعدگی و رد انگ اجتماعی هست. برای دیگران، یک ترند زیبایی اثبات نشده و به طور بالقوه پر ریسک هست.

غنای بیولوژیکی خون قاعدگی غیرقابل انکاره، اما استفاده‌ی ایمن و مؤثر از اون باید توی تحقیقات پزشکی کنترل شده باشه – نه توی روتین‌های مراقبت از پوست خانگی.

همانند بسیاری از ترندهای سلامتی وایرال شده، تمایز بین نمادگرایی و علم حیاتیه. ماسک قاعدگی ممکنه حس قدرتمندی بده، اما از دیدگاه پوست‌شناسی، این یک روشیه که بهتره به اعتقادات شخصی واگذار بشه تا آینه‌ی حمام.

لینک منبع